... oeps ...

Nu het bleef vriezen, via Marktplaats gauw schaatsen gekocht voor Jesse en mij om weer eens lekker te gaan schaatsen. Dácht ik ...

Na 1 minuut op het ijs, lag ik onderuit, en m'n enkel deed best zeer; gekneusd of zo, dacht ik nog ...

Na een helse tocht terug door het bos naar de auto, zijn we maar gelijk doorgegaan naar de spoedeisende hulp bij het ziekenhuis, waar al gauw bleek dat ik die dag niet het enige ijs-slachtoffer was ... Ook bleek al gauw dat m'n enkel op 2 plaatsen was gebroken. Dat was even schrikken. Nog meer schrikken, toen we hoorden dat - als er plaats was op de OK - ik diezelfde dag nog onder het mes moest ....

Om 23.30 uur kwam ik van de OK af, met een hoop extra ijzerwerk in m'n voet. Onbezorgd door de douane gaan, zal er niet meer in zitten vrees ik  .... ;-)

Toen ik thuis kwam, had Heddy al een fijne plek in de woonkamer gemaakt, zodat ik daar goed kon liggen.

Voorlopig mag ik er 2 weken niet op lopen, dus strompel ik met stokken heen en weer tussen bed en toilet. Heddy verzorgt me liefdevol. Als hij naar z'n werk gaat, ligt alles onder handbereik. En: lang leve de social media! Hoe zouden mensen dat toch vroeger doen als ze met het pootje omhoog in bed lagen????