Onze Miep is niet meer ...

Op 1 juni hebben we helaas afscheid moeten nemen van ons Miepje; bijna 17 jaar heeft ze bij ons gewoond.
Gelukkig konden we haar nog een aai over haar bolletje geven, voordat Heddy met haar naar de dierenarts vertrok. Onderweg naar de praktijk is ze stilletjes er tussen uit geknepen ...

We waren erg verdrietig; ondanks dat ze al best oud was en 22 uur in een etmaal sliep, kwam ze af en toe nog gezellig kroelen. En als we 's avonds wel eens een blokje kaas pakten, was ze er als de kippen bij om te kijken of ze nog een stukje kaas kon scoren.

Je merkte echter aan alles dat het niet meer zo goed ging. Haar vacht werd flets, ze slobberde de hele dag water, kon niet meer springen en woog nog maar amper een kilo.
We wisten dat het afscheid er een keer aan zat te komen, maar dat het zo snel zou gebeuren ...

Het leven gaat echter door; Jesse was écht heel verdrietig, wilde graag een foto van Miepie, droogde daarna z'n tranen en zei: "O.k. mam, wanneer gaan we voor de nieuwe babypoesjes kijken?"....